Overzicht / Vorige bladzijde / Volgende bladzijde

In de jaren '30 reed er zondags twee keer een autobus van Harskamp naar Ede Noord, om daar de eredienst bij te kunnen wonen. Dat ging een tijd goed, totdat de benzinekosten wel erg hoog werden, en "de verkeersinspektie de politie attendeerde op deze ‘clandestiene dienst', zodat men opnieuw met het bestuur van het Militair Tehuis tot de vroegere afspraakkwam”.[1] In 1941 werd daarom kandidaat dhr. L. Dorst benoemd tot hulpprediker van de kerken te Harskamp en Hoenderloo. Hij nam al na drie maanden een beroep van een andere gemeente aan en werd opgevolgd door kandidaat dhr. Koopmans, die het ook al snel bekeken had en weer vertrok. Harskamp werd opgenomen in de wijk Ede Noord, en diverse predikanten uit de omgeving kwamen op de fiets (!) naar Harskamp om in het Militair Tehuis een dienst te houden. "Bij afwezigheid van telefoon werden de afspraken per brief geregeld. Maar het kon ook gebeuren dat een predikant, per fiets over de Veluwe gekomen zijnde, ontdekte, dat hij zijn preek heeft thuis gelaten en constateert: ‘Nu kan ik niet preken'. De dienstdoende ouderling is het, met instemming van de diaken, hiermede niet eens en stelt voor een zegen te vragen voor de dienst. De predikant overtrof zichzelf bij een geboeide kleine schare en noch de predikant noch de gemeente heeft enige hinder van dit incidentje ondervonden.” [2]

¹ en ² Uit Van Koetshuiskerk tot Noorderkerk door J. de Nooy (1978) blz. 29

Overzicht / Vorige bladzijde / Volgende bladzijde